Wirus Hepatitis C - krótkie przypomnienie Krótka historia HCV W połowie lat 70-tych XX wieku stwierdzono, że większość przypadków zapalenia wątroby będących wynikiem transfuzji krwi nie było spowodowanych było przez wirusy zapalenia wątroby typu AiB. Dało to początek pierwotnej nazwie wirusowego zapalenia wątroby nie-A i nie-B. Odkrycie w 1989 roku nowego wirusa znanego jako typ C (Hepatitis C,HVC) umożliwiło zredukowanie ryzyka choroby w wyniku transfuzji krwi. Dotąd nie opracowano szczepionki. Drogi zakażenia Do infekcji dochodzi poprzez zakażonš krew: podczas transfuzji, dożylnego przyjmowanie leków/narkotyków, tatuowania, piercingu, wskutek czynników jatrogennych. Naturalny przebieg choroby Na świecie zakażonych jest około 180 milionów ludzi. W różnych regionach geograficznych występuje łącznie 6 genotypów tego wirusa. Infekcja HCV w 60% do 80% przypadków przechodzi w postać przewlekłą. Głównymi testami wirusologicznymi w przypadkach HCV są badania przeciwciał HCV, HCV-RNA, poziomu wiremii HCV i genotypu. Pewne czynniki wpływają na szybszy rozwój marskości wątroby: wiek, płeć męska, alkohol, współwystępowanie infekcji HIV, aktywność martwiczo-zapalna, stłuszczenie wątroby i czynniki metaboliczne. Genotyp HCV i poziom wiremii nie mają wpływu na szybkość postępowania zwłóknienia. Zakażenie wzw typu C może prowadzić do marskości wątroby. Na szybszy rozwój marskości wątroby wpływają również: wiek, płeć męska, alkohol, współwystępowanie infekcji HIV, aktywność martwiczo-zapalna, stłuszczenie wątroby i czynniki metaboliczne. Pewne czynniki wpływają na szybszy rozwój marskości wątroby: wiek, płeć męska, alkohol, współwystępowanie infekcji HIV, aktywność martwiczo-zapalna, stłuszczenie wątroby i czynniki metaboliczne. Marskość wątroby spowodowana WZW typu C z lub bez towarzyszącego raka wątrobowokomórkowego jest jednym z głównych wskazań dla przeprowadzenia transplantacji wątroby.