Biopsja Biopsję wątroby przeprowadza się w warunkach szpitalnych na zlecenie lekarza, w przypadkach podejrzenia zmian chorobowych w narządzie, najczęściej o charakterze ostrym lub przewlekłym. Stosuje się ją również jako badanie kontrolne w procesie leczenia, jednak np. około połowa pacjentów zarażonych wirusem HCV odmawia powtórnego wykonania tego zabiegu. Jest to dobre narzędzie diagnostyczne stosowane jednak w ograniczonym zakresie (nie pozwala np. na badania przesiewowe oraz monitorowanie efektów leczenia). Po wprowadzeniu do wątroby specjalnej igły pobierany jest wycinek tkanki, który zostaje poddany badaniom mikroskopowym. Analiza zapewnia dokładność i dużą czułość pozwalając na dobrą informację diagnostyczną i prognostyczną. Należy jednak wziąć pod uwagę czynniki wpływające na niestabilność tej techniki: różna jakość pobranej próbki (wielkość i stopień pofragmentowania) sprawia, że zmienność przy diagnozowaniu zwłóknienia sięga 40%; zmienna bywa także interpretacja wyników przez lekarzy patologów; problemów dostarcza również interpretacja u niektórych grup pacjentów (np. osoby cierpiące na hemofilię czy dzieci); analizowany jest wycinek stanowiący zaledwie 1/50.000 tkanki wątroby, co w przypadku tzw. biopsji niecelowej może mieć niewielką wartość. Biopsja jest mniej pożądana przez pacjentów: - jest inwazyjna i odstraszająca - około 30% badanych odczuwa ból - w 3 przypadkach na 1000 dochodzi do komplikacji - w 3 przypadkach na 10.000 dochodzi do śmierci pacjenta Czy wiesz, że... biopsja jest wykonywana jedynie u 5% pacjentów zagrożonych zwłóknieniem     wątroby